Hayat etiketini içeren yazılar
Korku yeryüzündeki en güçlü duygulardan biri olabilir. Azıcık klişe olmayı göze alarak diyebiliriz ki herhalde; en büyük korku bilinmeyen korkusudur. Bilinmeyenin ne olduğu, neyle uğraştığınıza bağlı olarak bayağı değişecektir. Hayatımda, özellikle de şu aşamada pek …
Bloga son yazımı 14 Nisan’da yazmışım. Ondan önceki dönemde de pek aktif olduğum söylenemez. Yani kaba bir hesapla 8 aydır doğru düzgün bir şeyler yazmamışım. Bunun sebepleri çeşitli, ne olduklarını açık ve net şekilde biliyorum. …
Ne desen haklısın ey okur.. Bu kadar sorumsuz bir blog yazarı olabilir mi? Olamaz tabii ki. Ben olsam bir daha okumam, ama sen sen ol oku. Artık ne bahane uydurabiliyorum ne de bir şey diyebiliyorum. …
Geçtiğimiz hafta 25. yaşımı doldurdum. Her doğum günümde olduğu gibi, bu doğum günümde de başarısızlıklarımı ve diğerlerinin başarılarını hatırladım.
2010′dan neler beklediğimi 2010′un ilk dakikalarında sizinle paylaşmıştım, sonra bir de neyime estiyse sene ortasında 2010′da neler bulduğuma da değinmişim, kendimi tebrik ederim. İlk yazı gösteriyor ki 2010 yılına yazı yazarak girmişim. Bu aynı zamanda …
Bir süredir rahatsız olduğum, beni de olumsuz şekilde etkilediğini düşündüğüm bir durum var. “Bir ara bunu yazmalıyım” diye kafamın bir kenarına not ettiğim bu konuyla ilgili dün karşılaştığım olay sonucunda uğradığım şaşkınlığı atlatıktan sonra “iyi …
Filmekimi, filmekimi, filmekimi.. Her yılın ekim ayında, İstanbul’da düzenlenen bu film festivali, Türkiye’de sinefil sayılabilmek için katılınması şart olan bir festival. O nedenledir ki İstanbul’da bulunduğum 7 yılda, bu sene de dahil olmak üzere, bu …
Eylem Planı’nı açalı bir yıl kadar oldu sanıyordum ki neredeyse 1,5 yıl olmuş. Ama hakkımı yemeyin, .com’a geçeli neredeyse bir yıl oluyor. Ben onu hatırlıyormuşum demek ki. Neyse, ben esas konuma geçeyim, geride bıraktığımız bu …
Neden Hayır? İlginç bir soru. Bahsedilen her şeyin yalan dolan olması ilk sebep gibi gelebilir, ancak benim Hayır dememdeki en temel sebep, RTE’nin açık seçik ve hiç utanmadan söylediği gibi, tüm yasaların bir seferde “hap …
Lise bittikten sonra hepimiz başka ülkelere dağılacağımızdan, o dönemler bolca oynadığımız FRP seanslarını devam ettirebilmek adına (bak dostluk kardeşlik yok ha, FRP devam edecek!) forum kurup 4 5 arkadaş forumda takılmaya başladık. 2005 yılına kadar …
Türk Sineması Üzerine Düşünceler yazımda şöyle demişim:
“İnatla dram üretiyoruz. Komedi filmlerimizde bile dram var. Sınav gibi bir gençlik komedisi bile cenazeyle bitiyor, Issız Adam’ın ikinci yarısında gereksiz dram sahneleri bizi sıkıyor.”
Bunun sebebi basit; Dram satar. …
Ablamın İspanya’ya gidişi şerefine Hatıralar’ın bu 3. bölümünü onunla ilgili bir takım hatıralara ayırdım.
- Öncelikle en klasik büyük kardeş pislikleri klişeleri bizde de vardı, aman dondurman akmasın getir toparlıyayım, yok bitti şeker valla kalmadı, bak …
Bir elmanın iki yarısı gibi değil de elmayla armutun birer yarısı gibi..
Üzücü..
Ara sıra film izleme geceleri düzenlediğimiz bir arkadaşla Rear Window izledikten sonra, nereden ve nasıl başladığını hatırlamasam da, bir hayat çözümü olayına girdik.. Bilinç, ruh, hafıza vs. derken konu Determinizm’e geldi ve uzun süre orada …
Öncelikle önceki bölümlerde yaşananları bilmeyenleri şuraya alalım. Ve işte son bir ayda olanlar:
Öncelikle haber anneme ulaşıyor. Annem doğal olarak inanılmaz sinirleniyor, benden de fazla. Hemen bir dilekçe hazırlayıp Kıbrıs Türkiye Büyükelçiliğine ve Türkiye Bulgaristan Büyükelçiliğine …
Aslında yazılacak çok fazla bir şey yok, zaten geçen haftadan beri her yerde onun adı var. Ben sadece benimle ilgili kısmını yazacağım aklıma geldiğince.
Haberi ilk aldığımda çok da umrumda olmadı açıkcası, yaklaşık 11 yıldır hiç …
Daha fazla hırsızlık macerası bekleyenler başka bir yazıya geçebilir. Ne yazık ki o kadar onlar.
-Hâlen daha aynı yerde çalışan, her zaman gittiğimiz diş doktoru yerine annemin beni zorla yeni bir kadın diş doktoruna götürmek istediğini …
Güncelleme: 26.10.09
Altı ay önce çekileceğini öğrendiğim bir filmin çekileceğini unutup, geçenlerde haberi tekrar alınca aynı heyecanı birebir yaşayacak kadar muhteşem bir hafızaya sahip bir kişi olarak, çocukluğumdan kalan bu anların değerini daha iyi anlıyorum. Ve …














