Bu yazı konuk yazar mademli bagnum tarafından yazıldı. Sizinle polemiğe giren de o. Yorumlar da onun. Ben öğrenciyim, o değil. Asabi davranmaması konusunda da uyardım ancak dinlemiyor. Ben de yazısına değer verdiğim için dokunmuyorum. Böyle biri o da.

Sizden ricam polemiği uzatmamanız. Dilerseniz posta adreslerinizi vereyim birbirinize, oradan devam edin ancak bu mesajdan sonraki dalaşmaları sileceğim. Haberiniz olsun.

Genç arkadaşmış. Benim her ânım senin gibilere sinirlenmekle geçiyor. Ezeli ebedi gerginim bu afra tafralardan. İlişme bana.

İ-liş-me.

İyi bir iş yapıyorsunuz, Türkçe yayın yapan bloglar içinde sinemayla ilgili gençleri bir nebze olsun aydınlatacak çok fazla alternatif yok. Anladığım kadarıyla öğrencisiniz, öğrenciliğin ne olduğunu bilirim. Sınav-vize zamanı adam gergin olur, buna müsamaha gösterilebilir ama terbiye sınırlarını aşmamak kaydıyla. İnternette anonim olmanız insanlara istediğiniz gibi çemkirme hakkını vermez size. Çocuk gibi “bana ne o sahneyi luk beson çekti işte” demekle bir yere varamazsınız.

Dediğim gibi iyi bir iş yapıyorsunuz, anladığım kadarıyla reklam geliri gibi bir derdiniz de yok. Çalışmalarınızın devamını dilerim.

Cafer Balta Ali gibi gaza gelmemeni rica edeceğim. Ara ara parlar, sonra sakinler melek gibi adam olur. Söylüyoruz ama oturmuş kişiliği gık demiyor.

Ali sen de sakin düd.

Blogun sahibi başka, bu yazıyı yazan başka. O isterse bilgilendiriyordur, ondan dünyayı öğreniyorsundur da, gelip de bana çemkirme. Yok benim böyle bir derdim. O sahneyi Luc Besson çekti. Bu kadar. Her gördüğünden şüphe edeceksen, bundan da et, Google’dan da et.

Cin olmadan adam çarpmak herkese kolay. Bundan sonra bu sayfada bir yazı okuduğunda, imza kısmına bakacaksın, benim adımı gördüğünde, uzaklaşıp o yazıyı okumayacaksın ve akıl vermeye kalkmayacaksın.

Kaldım böyle valla.