Ahmet Turgul 2002′den beri irili ufaklı pek çok projeyi hayata geçirmiş (benden sadece bir yaş büyük olduğunu da göz önüne alırsak kendisini dövmek istediğimi belirtirim, Ahmet kişisel algılama birader) bir isim. En son geçen sene Ölüler’i çekmişti. Ölüler hiç ısınamadığım ve fazla sevemediğim bir film olmuştu. O nedenle Kemik’in başına oturduğumda yine benzer ağırlık ve zorlukta bir film bekliyordum. İkisi de yine mevcut, ancak bu sefer çok güzel bir şekilde.

Kemik kesinlikle çok karanlık bir film. Her yönüyle, hikâyesiyle de, atmosferiyle de, görüntüleriyle de karanlık bir film. Bu tarz bir filmin insanı boğması çok olasıdır (Ölüler’de başıma gelen buydu). Ancak gerek müzik kullanımı gerekse de başarılı kurgusuyla Kemik, insanı boğsa da asla sıkmıyor. Koltuğa hapsediyor, sonunu bekletiyor. Filmde yaratılan atmosferi gerçekten çok sevdim, ikinci kez izlerken bile ne ileri sardım, ne de ilgimi başka bir tarafa verebildim. Bunu sağlayan en önemli unsur müzik ve ses kullanımı. Jenerikte kayıt, miksaj ve besteleri kimin yaptığının yazılmamış olması açıkcası inanılmaz garibime gitti. Unutulduklarını düşünüyorum. Yahu Ahmet, Dimebag’in gitar tonunu her yerde tanırız, Pantera yazmayı unutmazsın da bunları nasıl unutursun? Kim ortaya koydu bu eseri, ben bilmek istiyorum. Açıkla biraderim. Yalnız miksaj da demişken orada da ufak tefek sorunlar var. Affedilemeyecek şeyler değil, ayrıca düzgün ayarlanmış bir set monitörün karşısında kısa bir çalışmayla rahatlıkla düzeltilebilir.

Evet, ne diyorduk? Hah müzik ve ses. Aslında müzik ve ses filmin hem en iyi hem de en kötü tarafı. Dış ses için tercih edilen kişinin ses tonu ve diksiyonu ne yazık ki filmi kaldıramıyor. Bu tercihle bazı şeyler anlatılmak istenmiş olabilir tabii ancak özellikle de diksiyon açısından ben yeterli görmedim. Bir arkadaşım “tiyatrocu değil müzisyen adam, daha iyi olmuş” dedi. Bu da mantıksız değil aslında. Buna tam bir tezat teşkil edecek şekilde ses efektleri ve müzikler çok iyi. Yukarıda da dediğim gibi sizi resmen hapsediyor. Buradaki müzik bize ne hissetmemiz gerektiğini anlatmaktansa karakterin neler hissettiğini anlatıyor. Nefes‘te tam tersi bir etki hissettiğimi belirtmiştim hatırlarsanız. Başarılı görsellerle beraber, müzisyen arkadaşımızın hissetiklerini çoğu yerde anlayabiliyoruz. Cinnet sahnesini hâlen daha fazla abartılı buluyor olsam da ikinci izlemede daha anlaşılır olduğunu farkettim.

Bir de Ahmet, o kemik ne kemiği birader? O kemiğin ve bulunduğu yerin özel bir anlamı varmış gibime geldi ancak çözemedim tabii.. Belki de yoktur.

Kemik bir müzisyenin hikâyesi. Ahmet de benim gibi “kariyer basamaklarını tırmanmaya” müzik ile başlamış, sonradan rota sapmış. O nedenle bir müzisyenin hikâyesini anlatmayı tercih etmesi normal. Hayatınızda bir dönem müzikle uğraştıysanız veya hâlen uğraşıyorsanız size çok tanıdık gelecek şeyler olacak filmde. Bende oldu en azından. Kemik aslında bir müzisyenin değil, yaralı bir ruhun hikâyesi (kandırdım evet). Yaralı bir sanatçının ruhu. Karanlık bir ruh. Her zaman olduğu gibi yine senaryoyu fazla deşmiyorum.

Ahmet, kendisinden beklemeyeceğiniz kadar alçakgönüllü birisi. Ölüler’in çekiminden kısa bir süre önce tanışmıştık, ekibiyle bir buluşmaydı sanırım, ben nasıl denk gelip de o ortama girdim hatırlamıyorum. Ancak benim gibi hiç tanımadığı birinin bile daha senaryoyu dahi okumadan yaptığı tüm yorumları dinleyen (gerçekten dinleyen, bir insanın gözlerinden sizi dinleyip dinlemediğini anlayabilirsiniz), dikkate alan birini görmek beni şaşırtmıştı. En büyük şaşkınlığı ise o buluşmadan 6 7 ay sonra filmin teşekkürler kısmında adımı görünce yaşadım. Bir film jeneriğinde en çok dikkat ettiğim ve önem verdiğim yer teşekkür kısmıdır (Ben Kimim? sayfasında bu teşekkürleri listelediğimi farkedebilirsiniz). Sadece 15 dakikalık muhabbetimizi bile değerli görmüş ve yazmıştı Ahmet. Paha biçilemez bir erdemdir bu gözümde. O zaman edemediğim teşekkürü ben de buradan edeyim kendisine. Teşekkürler Ahmet.

Efendim kısa filme hep destek, tam destek. Yalnız  ”abicim çok bomba olmuş eline sağlık” demeyi destek olarak görmüyorum. O nedenle (adımın ukalaya çıkmasını sağlamış olsa da) her zaman olduğu gibi kötü bulduğum yerleri de utanmadan ve çekinmeden yazdım. Birbirimizi eleştirmeden ilerlememiz mümkün değil. Tabii bunu doğru bir şekilde yapmak önemli. Kırıcı olduğum veya haksızlık yaptığım yerleri tespit ederseniz belirtmekten çekinmeyin. Burada yazdıklarımı zaten Ahmet’e iletmiştim o nedenle gönül rahatlığıyla sizinle de paylaşıyorum.

Siz ne diyorsunuz sayın okurlar? Sapak’a hiç yorum gelmedi, buna da mı yok?

Popülerlik: 30% [?]

Bunlar da ilginizi çekebilir

• Acres of Time – Kısa Film (2)
  Düzeltme: Aşağıda yazdığımın aksine Talat altyazı hazırlıyormuş şu anda. Al...
• Sapak ve Türkiye'de Kısa Film (2)
  Filmi izlemek için tıklayın. İzlemeden yazının geri kalanını okursanız ben ...
• Gerçekten Fazlası Değil (1)
  Bu yazı Gerçekten Fazlası Değil adlı kısa film üzerine bazı düşüncelerdir. ...
• 2010′da (şimdilik) neler buldum? (5)
  Kısa bir duyurunun ardından yazımıza geçeceğiz: Blogun artık bir Facebook g...